ด้านที่ 4 ศิลปะเเละวัฒนกรรม สืบสานความเป็นไทย
ชื่อผลงาน : จากบทเรียนวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน “ขูลูนางอั้ว” สู่การแสดงละครเวทีที่สร้างสรรค์ สืบสานความเป็นไทย ใ
ชื่อเจ้าของผลงาน : หลักสูตรสาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร โดย อาจารย์ ดร.พยงค์ มูลวาปี
|
 |
| ความคิดริเริ่ม |
| หลักสูตรสาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2561 ได้ออกแบบรายวิชาการสื่อสารการแสดงเป็นวิชาใหม่ เพื่อเสริมสร้างองค์ความรู้ทางภาษา วรรณกรรม และความมั่นใจในการแสดงออก เสริมสร้างประสบการณ์สำหรับผู้เรียน ภายใต้คำอธิบายรายวิชา โดยมีจุดมุ่งหมายปลายทางคือ จัดการแสดงผ่านสาธารณชน เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์หลักสูตร การบูรณาการระหว่างรายวิชาการผลิตสื่อเพื่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์ ผลิตรายการวิทยุโทรทัศน์ วิชาลีลาในภาษาไทย วิชาการเขียนบทวิทยุโทรทัศน์ ภาษาและวรรณกรรมอาเซียน และองค์ความรู้ที่เรียนจากหลักสูตร มาสร้างสรรค์ผลงานการแสดง ที่สืบสานความเป็นไทยขึ้น |
| เเรงบันดาลใจ |
| |
| ขั้นตอน |
| 3.2.1 ขั้นที่ 1 บูรณาการรายวิชา โดยกำหนดรายวิชาหลักในการนำบทเรียนวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน “ขูลูนางอั้ว” สู่การแสดงละครเวทีที่สร้างสรรค์สืบสานความเป็นไทย ใน “ฮำฮอนฮัก” รายวิชาการสื่อสารการแสดง และวิชาอื่น ๆ ในหลักสูตรที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน ตามที่กล่าวใน 3.1 เพื่อนักศึกษานำศักยภาพแต่ละรายวิชามาใช้จัดการแสดงให้มีความสมบูรณ์แบบมากที่สุด
3.2.2 ขั้นที่ 2 ถอดบทเรียนจากการจัดการเรียนการสอน 2 ปี ที่ผ่านมา ที่ไม่สามารถจัดการแสดงสดต่อสาธารณชน เนื่องจากสถานการณ์โรคระบาดไวรัสโคโรน่า 2019 ที่จัดการแสดงและนำเสนอในรูปแบบเผยแพร่ผ่านช่องทาง YouTube ในปีการศึกษา 2565 สถานการณ์ดีขึ้น จึงทบทวน ประชุม ลงมติ กำหนดจัดการแสดงต่อหน้าสาธารณชน
3.2.3 ขั้นที่ 3 กำหนดจุดมุ่งหมายการสื่อสารการแสดง และวิธีบริหารการสื่อสารการแสดงเพื่อส่งเสริม ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม
3.2.4 ขั้นที่ 4 การนำองค์ความรู้ที่บูรณาการจากรายวิชาต่าง ๆ มาใช้เพื่อสร้างสรรค์การแสดง เช่น วิชาการสื่อสารการแสดง กำหนดบทวรรณคดี/วรรณกรรมท้องถิ่น เพื่อนำมาเขียนบทการแสดง โดยวิชาการผลิตรายการวิทยุโทรทัศน์ ผลิตสื่อเพื่อการโฆษณาประชาสัมพันธ์กิจกรรมโครงการแสดงเพื่อการสร้างการรับรู้และเข้าถึง ผลิตสื่อโฆษณาทั้งรูปแบบโปสเตอร์ ไวนิล เผยแพร่สื่อออนไลน์ นำบทมาคัดเลือก ฝึกซ้อมการแสดง การตกแต่ง ปรับบท เพลงประกอบด้วยศักยภาพในวิชาลีลาภาษาไทย การตัดต่อเสียงประกอบ เป็นต้น ส่งผลต่อแสดง
3.2.5 ขั้นที่ 5 วางแผนการแสดงกำหนดเรื่องจากบทวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน เพื่อส่งเสริมและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมจากเรื่อง ขูลูนางอั้ว เป็นฮำฮอนฮัก งบประมาณ และการแสวงหางบประมาณสนับสนุนเพิ่ม
|
| ผลสัมฤทธิ์ |
| 3.3.1 กระบวนการคัดสรรบท กระบวนการจัดการแสดงตั้งแต่ต้นทาง ระหว่างทาง จนถึงปลายทาง เพื่อสร้างสรรค์ผลงาน
3.3.2 เกิดกระบวนการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริงทั้งด้านตัวบท การผลิตสื่อ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อการแสดง
3.3.3 บทเรียน หรือองค์ความรู้ด้านการบริหารจัดการ “คน งาน (การแสดง) เงิน เวลา” สื่อถึงความรับผิดชอบของนักศึกษาได้อย่างดียิ่ง
3.3.4 สื่อ หรือนวัตกรรม การแสดงเรื่อง “ฮำฮอนฮัก” สำหรับเผยแพร่ให้สาธารณชนในวงกว้าง ที่ผลิต ตัดต่อ กราฟฟิกโดยนักศึกษา
3.3.5 การส่งเสริมทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นอีสาน จากการแสดงที่อยู่ในการแสดง เช่น ศิลปะการแต่งกาย การสื่อถึงประเพณี พิธีกรรมในการแสดง อย่างประเพณีลงข่วง ประเพณีเสี่ยงสายแนน ตลอดจนค่านิยมความเชื่อ เป็นต้น
|
| รูปภาพผลสัมฤทธิ์ |
 |
 |
 |
| การนำไปใช้ |
| 3.4.1 ผู้เรียนในรายวิชา ได้เรียนรู้จากภาคทฤษฎี และปฏิบัติจริง โดยเฉพาะมั่นใจ และกล้าแสดงออกต่อหน้าสาธารณชน
3.4.2 การเตรียมผู้เรียนรุ่นต่อไปจากการเรียนรู้ดูงานจากรุ่นพี่ แล้วนำสู่การพัฒนาต่อยอด เมื่อต้องจัดการสื่อสารการแสดง
3.4.3 กลุ่มผู้รับ หรือผู้ชม ได้รับสาระเกี่ยวกับวรรณกรรมท้องถิ่น และความบันเทิง
3.4.4 การประชาสัมพันธ์หลักสูตรเพื่อการรับรู้ทั้งโดยตรง และโดยอ้อม เพื่อรู้จักสาขาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในวงกว้างยิ่งขึ้น
|
| เเนวปฏิบัติที่ดี |
| 3.5.1 ผลงานการแสดง หรือสื่อนวัตกรรมของผู้เรียนทั้งการแสดง และการประพันธ์ ขับร้องเพลงประกอบ
3.5.2 การเผยแพร่สื่อ นวัตกรรม ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่หลากหลาย ส่งผลต่อการประชาสัมพันธ์หลักสูตร
|
| รูปภาพผลงาน |
 |
|
ที่มา |
|
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ |